Το coaching είναι σοβαρή υπόθεση

nowitchΒλέπω τελευταία μία υπερπροσφορά από life coaching στην Ελληνική αγορά, εκεί που πριν από μερικά χρόνια μας κοιτούσαν με μισό μάτι ή μας έκαναν πλάκα.

Η “μόδα” λοιπόν αφορά ψυχολόγους, που βάζουν ένα ακόμα σειρήτι στον ώμο τους, κάποιους που χρησιμοποιούν μεθόδους ελέγχου του νου, κάποιους άλλους με μαγικές τεχνικές ελέγχου της πραγματικότητας και ακόμα ειδικούς του στυλ, και της συμπεριφοράς.

Το coaching όμως δεν έχει καμία σχέση με αυτά.

Ένας ψυχολόγος ή ψυχοθεραπευτής μπορεί να γίνει coach μόνο αν πετάξει την ιδιότητά του την ώρα της συνεδρίας ή αν τη χρησιμοποιήσει μόνο για να καταλάβει και όχι για να επηρεάσει. Το coaching απευθύνεται σε άτομα υγιή στον νου και όχι σε άτομα με ψυχολογικές διαταραχές. Έτσι αν υπάρχει πρόβλημα χρειάζεσαι πρώτα κάποιον να σε βοηθήσει ψυχολογικά μέχρι να είσαι έτοιμος για coaching. Και για να απαντήσω σε κάποιον φίλο που ρωτούσε πρόσφατα, όχι δεν χρειάζεται να έχεις πτυχίο ψυχολόγου για να είσαι coach.
Το coaching είναι για αυτούς που είναι υγιείς απλά έχουν κάποια εσωτερικά εμπόδια, από νοοτροπία, παιδικά προγράμματα ή πιστεύω, που δεν τους αφήνουν να προχωρήσουν. Και εδώ για την απομάκρυνση αυτών των περιττών χρησιμοποιείται η κοινή λογική και όχι ψυχολογικές τεχνικές.

Ως εκ τούτου το coaching δεν έχει καμία σχέση με προγραμματισμό του νου. Στην πραγματικότητα είναι αποπρογραματισμός του νου. Δηλαδή με τη βοήθεια του coach αφαιρείς ότι δεν είναι δικό σου, απλά αναγνωρίζοντάς το και βλέποντας ότι οι συνθήκες της ζωής σου στο έχουν προσθέσει. Ο προγραμματισμός του νου, κατά την άποψή μου, είναι ένα επικίνδυνο και αμφιβόλου αποτελέσματος τέχνασμα.
Έλεγχος του νου επίσης, του δικού σου ή κάποιου άλλου, είναι ένα ανήθικο και ανόητο παιχνίδι. Αποφύγετέ το.

Το αληθινό coaching απέχει πολύ από τη μαγεία και τις θεωρίες περί ελέγχου της πραγματικότητας. Δεν απορρίπτω τον νόμο της έλξης, αλλά ξέρω πολύ καλά ότι αρχίζει να λειτουργεί μόνος του υπέρ σου όταν καθαρίσεις το μυαλό σου από σκουπίδια. Οι περισσότεροι δάσκαλοι του νόμου της έλξης προσπαθούν να αλλάξουν την πραγματικότητα πείθοντάς σου να αλλάξεις απλά τον τρόπο σκέψης και έκφρασης χωρίς να αφαιρέσουν τους λόγους για τους οποίους σκέφτεσαι και εκφράζεσαι με τον συγκεκριμένο τρόπο. Αυτό δεν είναι coaching και κατά τη γνώμη μου δεν λειτουργεί. Η θετική σκέψη θα έρθει μόνη της όταν η αρνητική θα είναι πια άχρηστη.

Το coaching δεν έχει καμία σχέση με το στυλ και την ομορφιά. Ένας coach μπορεί όμως να δώσει συμβουλές, κυρίως σε business coaching για το τι εικόνα χρειάζεται να έχει η επιχείρησή σου ώστε να έχει καλύτερα αποτελέσματα. Σε προσωπικό επίπεδο σε βοηθάει να βρεις το δικό σου στυλ, όποιο και να είναι αυτό, όταν τελικά βρεις τον τρόπο να ξεφύγεις από το να προσπαθείς να δείξεις κάτι στους άλλους αντί να είσαι ο εαυτός σου.

Επειδή όλες οι προηγούμενες τεχνικές εμπεριέχουν κριτική, δηλαδή κρίνουν αν κάτι που κάνεις ή που είσαι, ή ακόμα και σου συμβαίνει είναι σωστό ή όχι, αυτή είναι και η απόλυτη απόδειξη ότι δεν έχουν σχέση με coaching. Ο coach δεν θα σε κρίνει, θα σε αποδεχτεί όπως είσαι και αν για κάποιο λόγο δεν μπορεί να το κάνει, απλά δεν θα δουλέψει μαζί σου.

Με δυο λόγια, η ώρα για να χρησιμοποιήσεις το coaching είναι όταν βαρεθείς τις σαχλαμάρες και τις ψεύτικες υποσχέσεις, τα μεγάλα λόγια και τις εντυπωσιακές δηλώσεις. Και ο μόνος τρόπος για να πετύχει είναι να δουλέψεις εσύ πάνω στον νου σου και την καθαρή σκέψη και όχι κάποιος μάγος-γιατρός πάνω από κεφάλι σου με πονηρές τεχνικές και βουντού.

Δυστυχώς υπάρχει ακόμα αυτό το όνομα (coaching) το οποίο δεν μπορεί να εκφράσει την αληθινή του αξία. Το ψάχνουμε ακόμα...

με αγάπη

Αντώνης