Μαθήματα ζωής από έναν καταδικασμένο σε θάνατο

Randy PauschΠριν από 5 χρόνια ο Randy Pausch, καθηγητής της επιστήμης υπολογιστών και αλληλεπίδρασης ανθρώπου-υπολογιστή στο πανεπιστήμιο Carnegie Mellon στο Pittsburgh, Pennsylvania έμαθε ότι έπασχε από καρκίνο στο πάγκρεας.

Τον Σεπτέμβριο του 2007 έδωσε μία ομιλία στο Carnegie Mellon την οποία ονόμασε “Η τελευταία ομιλία: Πως να κάνετε τα παιδικά σας όνειρα πραγματικότητα”. Αυτή είναι μια επανάληψη που έκανε για την εκπομπή της Oprah Winfrey.

Πιθανότατα πολλοί από σας να την έχετε δει, ίσως περισσότερες από μία φορές αλλά αξίζει να την ξαναδούμε άλλη μια φορά και το κυριότερο, να την δούμε με άλλο μάτι.


Όταν έριξα μια ματιά στα σχόλια που ακολουθούν το βίντεο στο YouTube είδα, για άλλη μια φορά, ότι οι περισσότεροι ασχολούνται με θέματα όπως, η συμπεριφορά της Oprah, πόσο αμερικάνικη είναι η νοοτροπία και άλλες δικαιολογίες για να αποφύγουν αυτά που έχει να προσφέρει το πάθος αυτού του ανθρώπου.

Έχω ακούσει και από ανθρώπους γύρω μου, φίλους, πελάτες, συχνά και από μένα τον ίδιο, δικαιολογίες για να μην δώσουμε σημασία σε ένα δυνατό μάθημα. Θα μπορούσα να αναλύσω αυτή την συμπεριφορά αλλά δεν θα το κάνω.

Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι το μάθημα. Το πως ένας άνθρωπος που γνωρίζει ότι η φλόγα του σβήνει σύντομα, θυμίζει σε όλους μας ότι η ζωή είναι για να τη ζεις και όχι να την αποφεύγεις ή να παραμένεις σε ασφάλεια μακριά από αυτήν.

Δεν έχει σημασία ποια είναι τα όνειρά σου, όταν φεύγεις και δεν έχεις προσπαθήσει να τα πραγματοποιήσεις θα φύγεις με ένα παράπονο.

Μπορεί λοιπόν να ζήεις πολλά πολλά χρόνια και να έχεις ζήσει μισή ζωή, ή να φύγεις νωρίς και η ζωή σου να αξίζει για δέκα.

Δεν έχει σημασία πόσα από αυτά τα όνειρα θα πετύχεις, το πιο σημαντικό είναι να ζήσεις τη διαδικασία της επίτευξης. Και το κυριότερο, να τους δώσεις χώρο μέσα στην καρδιά σου.

Βάλε λοιπόν τον εαυτό σου στη θέση αυτού του ανθρώπου και σκέψου: “Αν είχα 150 μέρες υγιούς ζωής, ποιο είναι το καλύτερο που θα μπορούσα να κάνω με αυτές;”

φιλικά

Αντώνης

ΥΓ. Ο Ράντυ πέθανε τον Ιούλιο του 2008 από αυτό ακριβώς που περίμενε ότι θα τον σκοτώσει.