Homo Strimokolus

traffic jamΑυτός ο όρος μου ήρθε μια μέρα που οδηγούσα στην επαρχία, καλοκαίρι και σε περίοδο διακοπών. Ανακάλυψα ότι μπορούσα να ξεχωρίσω τους Αθηναίους οδηγούς από το ότι κολλούσαν από πίσω με το αυτοκίνητό τους χωρίς να αφήνουν ανάσα.
Σκεφτόμουν πως αυτή είναι παράλογη συμπεριφορά, αν δηλαδή πεταγόταν ένα ζώο ή ένας άνθρωπος στον δρόμο, είχαμε τρακάρει σίγουρα και πιθανότατα τον είχαμε σκοτώσει.
Ψάχνοντας βρήκα και πολλά άλλα strimokola χαρακτηριστικά όπως:

  • Όταν βρίσκονται στην ουρά θα κολλήσουν από πίσω και μάλιστα θα σπρώχνουν παρόλο που υπάρχει άφθονος χώρος,
  • Στο ταμείο του Super Market θα στριμώξουν όλα τα πράγματα από το καρότσι τους στους μερικούς πόντους από την ταινία που είναι διαθέσιμη φτιάχνοντας ένα πύργο (που συνήθως πέφτει) αντί να περιμένουν την ταινία να προχωρήσει,
  • Όταν χτίζουν σπίτι θα προσπαθήσουν να κοροϊδέψουν την πολεοδομία και να χτίσουν κάθε τετραγωνικό εκατοστό, με αποτέλεσμα να μην έχουν καθόλου χώρο για να παίξουν τα παιδιά τους ή για να απολαύσουν οι ίδιοι,
  • Στα μουσεία, τις πινακοθήκες κλπ θα κολλήσουν πάνω στα εκθέματα τόσο πολύ που ούτε οι ίδιοι δεν βλέπουν καλά και δεν θα αφήσουν κανένα άλλο να δει, ούτε καν ανθρώπους σε αναπηρικά καροτσάκια,
  • Θα παρκάρουν ακόμα και έξω από το νόμιμο χώρο στάθμευσης, ή σε θέσεις που είναι για ανάπηρους αντί να πάνε στις χιλιάδες ελεύθερες θέσεις που υπάρχουν περίπου 6-7 μέτρα μακριά (ιλιγγιώδης απόσταση)
  • Όταν κολλήσει η εθνική οδός θα σπεύσουν και σε δευτερόλεπτα θα καταλάβουν την δεξιά λωρίδα, ώστε να σιγουρευτούν ότι αν έχει γίνει ατύχημα κανένα ασθενοφόρο δεν θα μπορέσει να περάσει και να σώσει τον μπάσταρδο που το προκάλεσε,
  • Φυσικά όταν οδηγούνε κολλάνε πίσω σου ακόμα και σε μεγάλες ταχύτητες,
  • Στην παραλία, θα έρθουν και θα καθίσουν ακριβώς δίπλα σου ακόμα και αν υπάρχουν χιλιόμετρα από ελεύθερη αμμουδιά, πολύ πιο κοντά στο μέρος που έχουν παρκάρει,
  • Αν ακούσουν φωνές, μέσα σε μικροδευτερόλεπτα θα σπεύσουν να φωνάξουν “σκασμός”, χωρίς να τσεκάρουν αν σε τρώει καρχαρίας, σε έχει δαγκώσει σκύλος ή σε καταβροχθίζει ένα Blob (τεράστιο ζωντανό ζελέ από την ομώνυμη ταινία),
  • Σε πάρτυ ή δεξιώσεις θα μαζευτούν όλοι και θα συζητάνε μέσα και έξω από την είσοδο, παρόλο που η αίθουσα και ο κήπος είναι άδεια και δεν θα αφήσουν πρόσβαση σε κανένα που θέλει να μπει ή να βγει. Να μάθετε να αποφασίζετε που θέλετε να είστε, μέσα ή έξω,
  • Σε συζητήσεις, chats ή blogs θα χρησιμοποιήσουν όλες τις κοινοτυπίες (κλισέ) που συνηθίζονται (σε στυλ, “τι να κάνουμε”, “δράμα” κλπ, μία πλούσια συλλογή από 5-6 εκφράσεις που επαναλαμβάνονται)
  • Θα πολεμήσουν οποιαδήποτε ιδέα θεωρούν νέα (δηλαδή δεν γνωρίζουν ακόμα και αν έχει εκφραστεί για πρώτη φορά πριν από 2,5 εκατομμύρια χρόνια), ενώ θα καταπιούν αυτόματα και χωρίς σκέψη ότι τους σερβίρουν πολιτικοί, θρησκευτικοί ή πρωινάδες (από τις πρωινές εκπομπές)

Όλα αυτά συμβαίνουν διότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν δρουν, απλά αντιδρούν. Έχουν βάλει αυτόματο πιλότο και δεν σκέφτονται αν αυτό που κάνουν είναι λογικό.
Ίσως είναι η ζωή στις μεγαλουπόλεις, ίσως είναι και οι άνθρωποι που προτιμάνε τις μεγαλουπόλεις, το σίγουρο είναι ότι κανένας από αυτούς δεν ζει την δική του ζωή. Απλά συμμετέχει στη δική σου σαν “δοκιμασία της υπομονής σου από τον Θεό”.

Φυσικά από αυτούς τους ανθρώπους δεν μπορείς να περιμένεις:

  • Να σε βοηθήσουν στη δύσκολη στιγμή,
  • Να δώσουν λύσεις όταν υπάρχει κρίση, κάθε είδους, απλά θα ενεργήσουν αυτόματα,
  • Να συμπεριφερθούν υπεύθυνα όταν ο όχλος δρα, δηλαδή σε διαδηλώσεις, στο γήπεδο ή σε ανάλογες περιπτώσεις (βλέπε φωτιές),
  • Να καταλάβουν ώριμες σκέψεις και να ερευνήσουν νέες ιδέες, το πιθανότερο είναι ότι θα τις πολεμήσουν, όχι για κάποιο λόγο αλλά διότι δρουν αυτόματα,
  • Να πουν κάτι σημαντικό ή έστω χρήσιμο όταν ζητιέται η γνώμη τους,

Η δική μου θεωρία είναι ότι βρίσκονται στο πρώτο στάδιο της συνειδητότητας, δηλαδή έχουν πέσει εδώ (όπως ο Mr Bean) και απλά κάποια στιγμή θα αποφασίσουν να συμμετέχουν συνειδητά και όχι να αντιδρούν αυτόματα.

Μια από τις μεγαλύτερές μου απολαύσεις είναι να βλέπω ανθρώπους να ξυπνάνε από το λήθαργο του αυτοματισμού. Και μπορώ να περιμένω αιώνια απλά και μόνο για να δω όλους αυτούς να ξυπνάνε και να αρχίζουν να ζουν την δική τους, έστω και αδέξια ζωή.

Με αγάπη

Αντώνης