Ψηφίζοντας αψήφιστα

lizards “Οι σαύρες κυβερνάνε τους ανθρώπους και οι άνθρωποι μισούν τις σαύρες.
Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι πρέπει να ψηφίσουν μία συγκεκριμένη σαύρα ώστε να μην έρθει η λάθος σαύρα στην εξουσία”.
Douglas Adams “Αντίο και ευχαριστώ για τα ψάρια.”

Οι εκλογές δεν είναι ο τέλειος τρόπος για να δείξει την δύναμή του ο λαός, αλλά αυτό τον τρόπο έχουμε αυτή τη στιγμή.

Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν σκέπτεται μη πολιτικά. Όλοι προσπαθούν να λύσουν (ή να αποφύγουν να λύσουν) το πολιτικό πρόβλημα. Είναι όμως γεγονός ότι η πολιτικοί και η πολιτική δεν είναι με το μέρος μας. Άνθρωποι με φιλοδοξία να γίνουν αστέρια ή να αποκτήσουν κύρος και δύναμη, με τον ένα τρόπο ή τον άλλο δεν πρόκειται να φροντίσουν τις ανάγκες των πολιτών. Δεν τους ενδιαφέρει καν.

Έξω από αυτό η πολιτική έχει μόνο μία διάσταση, είναι μια γραμμή από δεξιά προς τα αριστερά. Αν για παράδειγμα είσαι μικρομεσαίος επιχειρηματίας, όπως οι περισσότεροι στην Ελλάδα, όσο πιο δεξιά είναι η κυβέρνηση τόσο πιο πολύ θα σε πνίγει ο ανταγωνισμός των δυνατών, όσο πιο αριστερά πάει τόσο θα σε πνίγουν οι απαιτήσεις (και το μίσος) των εργαζομένων. Στη μέση σε πνίγουν και οι δύο. Έτσι απλά προσπαθείς να μεγαλώσεις για να πνίγεις εσύ τους άλλους, αντί να σε πνίγουν.

Η πολιτική γενικά, για τους πολιτικούς αλλά και για τον κόσμο βασίζεται στην ιδέα “εμείς και οι άλλοι”. Η ζωή όμως δεν λειτουργεί έτσι. Διότι, αν φέρουμε πάλι σαν παράδειγμα επιχειρήσεις, ενώ κατά την πολιτική η σχέση εργαζομένων εργοδοτών είναι “ο θάνατός σου η ζωή μου” στην πραγματικότητα και οι δύο συνυπάρχουν και η επιτυχία του ενός βοηθάει την επιβίωση του άλλου. Και αν δεν συμβαίνει αυτό είναι διότι μπήκε η πολιτική στη μέση.

Η τρισδιάστατη οπτική της πραγματικής ζωής είναι διαδραστική. Όλοι είμαστε συνδεδεμένοι, κάθε ένας που μεγαλώνει βοηθάει τους άλλους να μεγαλώσουν, κάθε νέο προϊόν ή υπηρεσία είναι χρήσιμα σε πολλούς ανθρώπους, τα πάντα γίνονται ευκολότερα αν υπάρχει βοήθεια και υποστήριξη, γενικά όλοι είμαστε ένα.

Οι λόγοι για τους οποίους όλα αυτά δεν δουλεύουν είναι η απληστία, η ανάγκη για ασφάλεια, η μισαλλοδοξία, ο φόβος του αύριο, η ανάγκη να είσαι ανώτερος (σνομπισμός), όλες αυτές οι “ποιότητες” που γέννησαν την πολιτική και αναπαράγονται από αυτή.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι ο τρόπος σκέψης μας σαν ψηφοφόροι. Εκτός από ψηφίζοντας την “σωστή σαύρα” συχνά επιλέγουμε ποια λάθος σαύρα να ψηφίσουμε για να τιμωρήσουμε την σωστή σαύρα που δεν μας φέρθηκε καλά. Και οι ίδιοι οι πολιτικοί υποστηρίζουν αυτή την υπέροχη στρατηγική φωνάζοντας “ψηφίστε μας για να τους τιμωρήσετε”

Έχουμε λοιπόν μία κατάσταση όπου, υπάρχουν μια σειρά από ακατάλληλους ανθρώπους για να μας αντιπροσωπεύσουν, διότι απλά δεν είναι με το μέρος μας, ψηφίζουμε πάντα αυτούς που, αν και είναι εναντίον μας, έχουν αρκετή δύναμη για να εκτοπίσουν την λάθος σαύρα και δεν ψηφίζουμε αυτούς που μας αντιπροσωπεύουν διότι δεν πιστεύουμε ότι θα γίνουν ποτέ κυβέρνηση. Και έτσι δεν γίνονται ποτέ κυβέρνηση.

Όπως ακριβώς και στη ζωή δίνουμε σημασία σε αυτό που δεν θέλουμε, σε αυτό που θέλουμε να αποφύγουμε αντί να εστιάζουμε σε αυτό που θέλουμε. Φαντάζομαι ακούτε συχνά τον εαυτό σας να λέει “δεν θέλω προβλήματα”, “πως θα ξεφύγω απ' τη φτώχεια”, “δεν θέλω να έχω αρνητικούς ανθρώπους γύρω μου”, “δεν θέλω ένα σύντροφο που να μου φέρεται άσχημα”, “αποφεύγω τις κακοτοπιές”, “θέλω να αποφύγω τον συνωστισμό”!

Και ακριβώς όπως στη πολιτική και στη ζωή πάντα έλκουμε τα αρνητικά, αυτά που θέλουμε να αποφύγουμε. Δεν είναι τραγωδία να μην κάνεις αυτό που θέλεις και να έχεις πάντα αρνητικά αποτελέσματα; Δεν είναι τραγωδία ότι 6,5 δις άνθρωποι δεν έχουμε καταλάβει πως δουλεύει το πράγμα και συνεχίζουμε να έχουμε τα ίδια αποτελέσματα;

Όπως είχα γράψει και σε ένα άλλο άρθρο το να πάμε για το πάθος μας και την επιθυμία μας είναι ο πιο ασφαλή τρόπος για να πετύχουμε. Μπορούμε να το κάνουμε και στις εκλογές και επιτέλους να προσλάβουμε έναν κανονικό άνθρωπο να μας υπηρετεί και όχι άλλες σαύρες.